Columns

Ik ben bang voor het skelet in ons

Ik ben bang voor het skelet in ons lichaam.
-Wat zeg je nou?
Ja, ik ben bang voor het skelet in ons lichaam, die je bij hele dunne mensen door het vlees ziet drukken.

Ik was met mijn moeder in Den Bosch voor een tentoonstelling over de vrouw. Een echte vrouwendag dus. Ik was nog een jonge tiener. Met een fors lichaam. Of nee, zeg maar gerust dik. Ik was dik. Zonder twijfel met overgewicht ook. Op deze tentoonstelling werd op een grote muur een film geprojecteerd. Hoewel… het was wel een film, maar de mensen die waren gefilmd deden niets. Als op een foto en de hoofdpersonen van deze film waren twee, drie meisjes met donker haar. En ze hadden allemaal anorexia. Ik, als dikke tiener, was verbijsterd. De arme meisjes waren letterlijk huid en botten. Dat ze nog konden staan was een raadsel voor me. Ze leken zo iel en breekbaar. Een val en ze zouden in stukken uiteen vallen. Ik had geen idee dat mensen er zo uit konden zien.

Sindsdien heb ik een kleine irrationele angst voor dunne mensen. Of meer als je het skelet door het vlees kunt zien. Bijvoorbeeld als je de ribben ziet wanneer iemand zich uitrekt. De modellen van de Next Topmodel-reality shows maken me nerveus. Ik moet dan gelijk aan die arme meisjes denken. Hoe zwak en breekbaar ze eruit zagen. Ik had zo’n medelijden met ze.

Ik weet nog toen ik 25 kilo wist kwijt raken dat je mijn sleutelbenen kon zien. Hoewel ik trots was op het resultaat, werd ik er wel een beetje huiverig van het zien van mijn sleutelbenen. Niet dat ik bang werd voor een eetstoornis. Nee, ik lette goed op dat ik niet te ver ging. Ik heb nog steeds een buikje waar ik blij mee ben. Maar gewoon het zien doet me terugdenken aan die meisjes en ik voel de rillingen over mijn rug lopen.

Ik weet dat ieder lichaam anders is. Hoe dik of dun iemand is zegt nog niks over hun gezondheid en een eetstoornis is een ziekte. Daar stop je niet gauw mee. Maar iedere keer dat ik een heel dun iemand zie, hoor ik een stemmetje in mij. Het stemmetje van de vroegere tiener-ik.

“Eet alsjeblieft iets!”

Tagged ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *