Columns

De val van een held

Het is een harde klap als je ontdekt dat je held eigenlijk geen held is. Maar een persoon met een slecht geweten of slechte daden op z’n kerfstok en er is geen bewijs dat deze held enig oprechte spijt heeft betuigd. Erger nog, je held maakt er gewoon grappen over en gaat gewoon door. Deze persoon kan een familielid zijn, een vriend, een celebrity. Iemand die een groot deel van je leven was.

Je gaat je schuldig voelen. Je keek op naar deze persoon. Je werd door hen geïnspireerd, gemotiveerd en misschien zelfs wel getroost in zware tijden. Want zij wisten je altijd weer op te vrolijken en hielpen je weer om op te staan. Hoe kon je ooit van hun content genieten, terwijl hun gedrag zo vreselijk is? Hoe kon je een fan zijn van iemand die zulke dingen doet? Hoe kon je zo blind zijn dat je idool eigenlijk de verkeerde ideeën op nahoudt?

Simpel, je wist het toen nog niet.

Je moet jezelf niet voor je kop blijven slaan van hoe stom je kon zijn dat je ze leuk vond. Ja, ze waren een groot deel van je leven. Ze gaven je plezier. En iets dat je plezier geeft wil je niet kwijt. Maar nu zit je hier met een enorme teleurstelling. Je rolt vast met je ogen als ik kom met de grootste cliché van “zo is het leven”. Maar het klopt wel. In het leven zullen er mensen zijn die je teleur zullen stellen. Mensen waar je eerst hoop voor had, waar je het leuk mee had en dan opeens… komen ze hiermee. Je wilt het eerst negeren, want zo zijn ze gewoon niet. Dat kan gewoon niet. Jij kent ze. Het zijn geen inslechte personen, maar eerder… verkeerd ingelicht? Dat hoop je tenminste. Maar de teleurstelling wordt steeds duidelijker. Misschien dat je probeert het voorzichtig aan te kaarten bij hen en ze wilt helpen om te veranderen, maar het lukt niet. Ze gaan gewoon standvastig door. Bij hen zijn is geen plezier meer, maar een kwelling. Je kan niet meer accepteren wat ze doen en hoe ze nu zijn. Zo ben jij niet. En het beste is dan om met ze te breken.

Bij ze blijven uit nostalgie en uit hoop dat ze zullen veranderen zal je alleen nog maar meer pijn doen. Het is geen misdaad om af en toe met deze nostalgie eraan terug te denken en het was geen misdaad dat je vroeger naar ze opkeek. Ze waren toen goed voor je, maar nu zijn je ogen verder geopend. Jullie wegen zijn van elkaar aan het scheiden. En mochten ze ooit veranderen, misschien dat je ze dan nog wel een kans wilt geven, maar voor nu is weggaan echt het allerbeste. Of je gaat zelf ten onder.

Tagged , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *